Cóengo da catedral de Santiago, natural de Arzúa e condecorado polo rei co escudo de fidelidade; defensor da dignificación do ensino rural. En 1831 pronunciou en Arzúa o sermón de bendición da bandeira do batallón de voluntarios realistas, e a súa figura foi obxecto dun libro biográfico: “Santiago Taboada Pastoriza y Martínez (1777-1832): Un arzuán coengo de Compostela, escritor ilustrado na Galicia liberal” (2007).
