A primeira Festa do Queixo na Voz de Galicia

Compartimos este recorte de prensa que nos envía Xesús Bendaña e que foi publicado na edición de Santiago. Cremos que é a primeira aparición en prensa da festa máis emblemática da vila de Arzúa. Quen asina con “P.” este artigo é Xosé María G. Palmeiro.

O PROSIMO DOMINGO CELEBRARASE EN ARZUA
A “I FESTA DO QUEIXO”

• Serán unhas 500 as vendedoras de toda a comarca que estarán presentes

• Tamén está prevista a celebración dunha esposición de humor galego

O próximo domingo, día sete, celebrarase en Arzúa a «I festa do queixo». Un grupo de rapaces decidiu levar adiante o proxecto, programando unha serie de actos que durarán todo o día.

Dous membros da comisión organizadora, Xesús Bendaña e Miguel Castro estiveron onte na nosa delegación pra falarnos da feira.

O QUEIXO, PRODUCTO FUNDAMENTAL

—Nós tratamos de resaltar a importancia do queixo porque é un producto fundamental na economía da comarca.
Os queixos arzuáns son certamente famosos. Calquera pode atopalos nas feiras que se celebran o día oito e mais o quince de cada mes. Claro que agora ó obstáculo que supoñen os intermediarios, hai que xuntar o problema creado pola non recollida do leite.

En fin, tendo en conta todo esto a comisión decidiu pagar duascentas pesetas a todas e cada unha das mulleres que apareza cun mínimo de dez queixos, ademáis de pagarlles o viaxe de ida e volta.

—O servicio de transporte será desde Toques, Melide, Curtis, Sobrado, Teixeiro, Vilasantar, Présaras, Boimorto, Santiso, Visantoña, Touro, Turces, Quión, Beseño, Dombodán, Pantiñobre, Brandeso e Burres. Por outra banda, ademáis das duascentas pesetas, haberá trofeos pras parroquias que leven máis queixos.

—¿Tedes previsto algo especial, aparte da venda?
—Está organizada unha esposición de maquinaria agrícola e algunhas mulleres elaborarán queixos na mesma feira. Ao mesmo tempo, unhas rapazas vestidas co traxe rexional darán a probar o queixo os visitantes.

Pero os organizadores teñen previsto tamén outros actos pra cubrir a xornada.
—Haberá bandas de música, gaiteiros e unha esposición de humor galego nun dos muros da feira. Temos dibuxos de Castelao, Quesada e Sirso.

PRESUPOSTO: 200.000 PTAS.

—¿Haberá outras feiras nos anos vindeiros?

—Pensamos seguir a facela e trataremos de que sexa patrocinada polo Ministerio de Información e Turismo.
—¿Qué presuposto existe todo esto?
—Os gastos totales rebasarán as duascentas mil pesetas, según os nosos cálculos.
—¿Contades con axudas dalgún organismo oficial?
—O Ayuntamiento ten aportado cen mil pesetas pra pagar as señoras que veñan cos queixos.

Aseguran que a colaboración do pobo de Arzúa é un feito e pensan que non haberá problemas pra amortizar os presupostos. Prós membros da comisión o importante era contar de entrada coas queixeiras. E equí a realidade superou con moito a todo o previsto. Serán unhas quineintas as vendedoras de queixos que se desprazarán ate Arzúa o día sete de marzal.

A «I festa do Queixo», pois, está xa en marcha.— P.

Un home ciumento pegalle lume a unhos palleiros

O martes 13 de novembro do ano 1900, o xornal coruñés “La Voz de Galicia”, publicou este texto:

Un hecho vituperable ocurrió días atrás en la parroquia de Burres, en Arzúa.
En la finca que ocupa el vecino de Cortobe en aquella parroquia, Ramón García Carril prendió fuego una mano criminal á tres pajares que inmediatos á la casa estaban colocados, con objeto de conseguir su propósito de quemar la vivienda.
Afortunadamente pronto se advirtió el incendio, logrando localizarlo y consiguiendo su total extinción a los pocos momentos.
La casa no sufrió desperfecto alguno, quemándose únicamente los pajares y dos cestos de maíz.
Después de pasados los momentos de confusión, se practicaron activas diligencias para llegar al conocimiento de quienes pudieran ser los autores de hecho tan reprochable, dando aquéllas por resultado la detención de Francisco Rey Rodríguez y Francisco Villar García, vecinos de Beseño (Touro), como autores del incendio.
Parece que Rey Rodríguez indujo y prestó ayuda a su amigo Villar, para realizar el hecho, guiado por el odio que profesa al dueño de la finca, García Carril, por pretender ésta unirse en no lejana fecha á una joven de aquella aldea, de quien está enamorado Francisco Rey.
El hecho fué denunciado al juez de aquel partido